Log in

Log in

Verhalen

Requiem Brahms – terugblik

Er zijn van die momenten dat het leven absurd heerlijk uit de hoek kan komen. De laatste weken heeft Kalliope er rijkelijk geoogst.

Eind oktober werden we plots vriendelijk doch dringend gevraagd voor een gastoptreden in Nijvel. Dat zou plaatsvinden… exact… 2 (!) weken later, in de laatste rechte lijn naar onze “thuisconcerten”.

Van een timing gesproken! Maar dergelijke uitdagingen zijn gewoon te lekker om te laten liggen, toch voor een roedel bijtgrage wolfjes als Kalliope. Er kwam een snelcursus aan te pas: “in 1 stap van een zichtlezing naar een geurendeconcertuitvoering”, en zelfs de schaarse minuten repetitie ter plaatse met het multinationaal strijkersensemble en de solisten kregen we niet zomaar op een presenteerblaadje. Na de doortocht van een legertje lawaaierige bouwvakkers, ontplofte het kerkorgel in een bombarie waar the Phantom of the Opera bleek zou bij wegtrekken. Nu, dergelijke prikkels plegen Kalliope veeleer aan te porren dan te hinderen. Sabine denkt dan: “Smijt maar kapot, we zijn daar opnieuw en op dubbele sterkte”. Het werden uiteindelijk twee gave prestaties op de catwalk in Nijvel. Met dank aan de harmonieuze werken van onze Vlaamse componist Alain De Ley.

We schrijven één week verder. Een concertweekend met op de affiche het SeligeRequiem van Brahms doet iedere rechtgeaarde zanger watertanden. Vooreerst omdat er weinig rouw aan te pas komt. Brahms roept in zijn meesterwerk talloze emoties op: gaande van zaligheid, vertrouwen en hoop, over verering en tedere troost, tot aan de triomf over de duisternis, om te eindigen waar het begon: met zaligheid. Zeven weldadige gevoelens in even zoveel delen van zijn Requiem.

In dat opzicht mocht het waardig geflankeerd worden door een bijzondere compositie van eigen bodem: de Missa pro Vivis van Alain De Ley. Een ode aan ieder die geconfronteerd wordt met het doembeeld van een nakende dood, maar toch terugvecht, voor het leven kiest, en wint.

Aan deze affiche werd nog een pareltje van eigen kweek toegevoegd: de première van In Flanders Fields, gecomponeerd door Nicolas De Cock. Ter gelegenheid van onze concerten leerden beide componisten mekaar kennen, waarbij het werk van de ene belandde in de concertprogrammatie van de andere… Over een vruchtbare Vlaamse bodem gesproken.

Wat was er dan nog zo “absurd heerlijk”? Heel simpel: tijdens een van de concerten viel het licht uit. Grondig uit. Zelfs het altijd lichtende kopje van onze dirigent was niet meer waar te nemen. Maar aangezien we helemaal gemarineerd waren in de gevoelens van vertrouwen en veerkracht, deerde de duisternis ons niet – in sommige contreien zijn wolfjes nachtdieren, toch?

Eens te meer blijkt: Plus est en vous… We bleven naadloos doorgaan op de thermiek. Waarschijnlijk keek zelfs Brahms vanuit zijn liebliche Wohnungglimlachend op ons neer.

Het is dat het licht weer aanging na een paar minuten, we zullen dus nooit weten hoe ver we zouden geraakt zijn. Enkele enthousiaste koorleden hebben intussen al een suggestie voor de toekomst: een “schemerconcert”.

Blijf ons volgen!

(Sandrine)

Requiem – Brahms & Missa pro Vivis A. de Ley

banner-01

 

Noteer alvast deze data in jullie agenda. Kalliope zingt op vrijdagavond 17 november het Requiem van Brahms, samen met Toon op Toon. Alle informatie vinden jullie op de flyer.

Tenso – koorwedstrijd & creatie

Kalliope neemt deel aan de Tenso wedstrijd op 13 mei 2017. Meer informatie hier.

We zingen hierna ook samen een nieuw werk van Dirk Brossé, heel toegankelijk met mooie samenklanken. We zien er alvast naar uit. Meer informatie hier

Enkele indrukken na ons Requiem…

Hoe ons najaarsconcert tot stand kwam…

Het voorspel

Een dubbelconcert dus.

Mozart behoeft geen krans, die is gekend tot in het hele universum als we Klara mogen geloven. De andere naam, Norbert Rosseau, roept meer vraagtekens op. Uiteindelijk zal blijken dat hij een pareltje heeft gecomponeerd, maar die zit bij onze eerste kennismaking nog verborgen in een oester van het meer gesloten type.

Zo vlot als Mozarts requiem, vol sierlijke krullen, wordt ingelepeld, zo pittig blijkt de Messe des Morts à Is van Rosseau. Het stuk is een mijnenveld voor sopranen, alten, tenoren en bassen. Sabine wil ons niet zenuwachtig maken, ze moét wel.

Het verhaal achter dit zwarte pareltje is voldoende stof om een opera te vullen. De legende vertelt over een volledige stad die verzwolgen werd door de golven, als straf voor het losbandige leventje dat de inwoners leidden. Eenmaal de voetangels in de partituur overwonnen zijn, komt daar dus nog een niet zo simpele interpretatie bovenop. We moeten ons inleven in de rol van swingende kwallen, kleverige zeenimfen, verzonken kathedraalklokken, verweekte geraamten of deinende golven. Tijdens de eerste lezingen klinkt het soms eerder als een stel krijsende pauwen die in een straalmotor wordt gezogen, maar dan laat Sabine ons meestal even bekomen met een gracieus stukje Mozart. Ja, dirigeren is een ingewikkelde kunst…

Generale pauze

Concertweekends brengen altijd speciale emoties aan. Het is net alsof je plots van een mineur- naar een majeurtoonladder klimt. De vele uren repeteren smelten samen tot iets wat de belofte inhoudt van een uitvoering comme il faut. Vanuit een soort luwte, neemt de voltage ongemerkt toe, en begint Kalliope zich te aarden. Elk(e) individueel vertrouwen en zin voor verantwoordelijkheid zoekt zijn weg tussen de andere, en het geheel is sterker dan de som van de aparte koorleden.

De finale

Naarmate het publiek toestroomt, stijgt onze polsslag navenant. Op dit moment duiken soms enkele doemscenario’s op. Wat als… het licht uitvalt tijdens het concert; het podium doorzakt, er een GSM afgaat in de zaal, of, nog erger, in het koor (stel je voor!).

Niets van dat alles. Je kan een speld horen vallen als de ingetogen inleiding van de Messe des Morts à Is wordt afgerond. Dan volgen de 6 kristalfragiele delen, van de profundis helemaal tot lux perpetua.

Sabines gezicht spreekt boekdelen zonder één woord te zeggen. Als ook enkele mensen in het publiek letterlijk op het puntje van hun stoel zitten te luisteren, zijn we helemaal in onze nopjes.

In het tweede deel wordt het podium op volle sterkte benut. Het aantal zangers is verdubbeld met Altra Voce erbij, het orkest Ensemble a brengt de instrumenten in aanslag en de 4 schitterende solisten vormen de kers op de taart. Kalliopes stembanden mogen dan al verlangen naar platte rust, maar onze zieltjes zitten nog vol adrenaline en niets zo leuk als die los te laten op het laatste meesterwerk van Mozart, con eleganzia.

Waar iedere muzikant het voor doet? De vele uren werk, repeteren op een moment dat ieder ander in zijn zetel ligt,…? Dat onuitgesproken, maar collectieve gevoel: vanavond wordt het echt goed!

En dat was het ook.

Sandrine, koorlid

Na het Requiem, enkele reacties…

Twee dodenmissen, Mozart en Rosseau, en in het publiek wellicht slechts een paar rari nantes die speciaal voor de verzonken versie kwamen. La Messe des Morts à Is is één van de vele schatten die de muzikale zeebodem rijk is. Dankzij de diepzeeduikers van Kalliope kon het publiek, afgekomen op het lichtend baken van Mozarts vuurtoren, even de koudwatervrees vergeten. “Ik zou het nog eens moeten horen,” klonk het hier en daar na het concert. Als dat nu eens wat vaker aanleiding zou zijn tot nieuwe podiumavonturen… Dan kan er in de toekomst lustig gesnorkeld worden en gedoken naar parels die zich misschien maar net onder de zeespiegel bevinden.

Maarten van Ingelgem, een toehoorder

Eerst en vooral wil ik meedelen dat het concert bij de mensen in heel goede aarde is gevallen. Niet alleen de Rosseau die naar mijn bescheiden mening zondag op haar hoogtepunt was maar ook de mozart. Iemand zei me: “ik heb nog nooit zo een fantastische uitvoering gehoord”.

Wat mezelf betreft, de woorden en de muziek dalen nog steeds als een spiraal tot in mijn innerste ziel. Een ziel die nazindert door de muzikale intensiteit die we samen als één geheel bereikte.

Emmeke, koorlid

 Heel tevreden kijk ik terug op de concerten van afgelopen weekend.

Iedereen is het erover eens dat het goed is geweest. We hebben twee mooie concerten achter de rug. We hebben het beste van onszelf gegeven en met een zeer grote inzet een heel mooie prestatie geleverd. Het publiek was enthousiast: twee keer een staande ovatie zijn daar het bewijs van.

“La messe des morts à Is” van Rosseau was voor ons als voor het publiek een ware ontdekking. Ikzelf heb genoten van de schitterende a-capella-uitvoering door Kalliope. Bapaalde passages roeren het diepste van de ziel, zowel de intense stiltes, met zoveel beheersing gebracht, als de overweldigende fortes.

Mozart hebben wij van Altra Voce samen met Kalliope met heel veel overtuiging en zeker op een hoog niveau gebracht, dankzij het fantastische dirigeerwerk van Sabine.

Bravo iedereen!

Annie, voorzitter Altra Voce

Dag,

Andermaal bijzonder genoten van de schitterende opvoering van zondag in Gent. Vooral de haarscherpe vertolking van Messe des morts heeft me getroffen. Breng mijn felicitaties over aan de dirigent.

Bedankt voor de voortreffelijke plaats. Je hebt een mij een zeer trouwe klant gevonden.

Hou me maar op de hoogte van elke activiteit.

Vriendelijke groeten en een mooi nieuw seizoen toegewenst.

 Patrick, een toehoorder

Beste,

Rousseau bracht wat stress. Ik voelde me soms een beetje

Maar nu dit fantastisch weekend achter de rug is voel ik me eerder

Alvast bedankt voor de unieke kans en de prettige samenwerking! Meer moet da nie zijn !

Koen, een koorlid

Lieve vrienden,

Ik kreeg ook heel veel positieve reacties van vrienden en familieleden. Er is zelfs iemand die naar mij gekomen is en die heel graag met ons zou meezingen in de toekomst.  Ik heb ze dan maar snel aan Sabine voorgesteld: blijkt een mezzo te zijn maar met wat oefening wordt ze wel mezzo-sopraan.

Een luisteraar vond het ook heel mooi. Hij had zelfs opgemerkt dat wij van Sabine tijdens de Mozart opvoering een applausje van haar kregen… Ik denk dat hij de 2x 5 tikjes van de “salva me” bedoelt.

Gudrun, een koorlid

Requiem Mozart

We smeren opnieuw de stemmen, vliegen terug met veel plezier in het nieuwe koorseizoen. We nodigen jullie graag uit voor ons najaarsconcert en zien uit naar jullie komst. Iedereen van harte welkom!

Affiche02-01

Mattheüspassie

Banner02

 

Ons volgende project staat in de steigers. We genieten er nu al erg van om dit in te studeren. Straks brengen we het met nog veel meer plezier voor jullie. De ticketverkoop is open. Het zijn genummerde plaatsen, dus op tijd bestellen is de boodschap 🙂

Meer info en tickets bestellen kan via deze link

Flyer

Jubileumconcert

Banner

Kalliope bestaat 25 jaar, daarom brengen we een concert op 25 oktober 2015 om 16.00 in de kapel van Sint-Lievenscollege.

We gaan terug naar onze roots, Vlaamse componisten, waarbij Rudi Tas centraal staat. Hij gaf ons zijn inspiratiebronnen alsook zijn opvolgers door, hiervan maken we graag ons jubileumconcert.

Tickets bestellen via: tickets@kalliopegent.be of per telefoon: 0486 / 72 42 78

Fin de saison 2015 – Bijsluiter voor het publiek

1. Registratiehouder
De Ka-koren

2. Samenstelling
1 kinderkoor, 1 vocaal ensemble, 1 à 2 dirigenten, publiek, geschikte locatie, grote barbecue, tombola, groot dessertbuffet, uitgekiend teamwork.
Opgelet: kan sporen bevatten van noten (muziek-).

3. Indicatie
Ter beëindiging van een geslaagd koorseizoen

4. Dosering
Idealiter 1 x per jaar, te nemen zo rond de langste dag van het jaar. Best na een stevig ontbijt maar wel vóór het aperitief.

5. Duur van de behandeling
Meestal volstaan 6 tot 8 uur voor een optimaal effect.

6. Bijwerkingen

  • Frequent (1 op 3 gevallen): toenemende vrolijkheid naar het einde van de behandeling toe.
  • Dikwijls (1 op 10 gevallen): milde vorm van houten kop daags nadien
  • Soms (1 op 20 gevallen): ontwenningsverschijnselen die resulteren in het onmiddellijk ter hand nemen van partituren voor een volgend seizoen. Deze ontwenningsverschijnselen kunnen hardnekkig aanhouden gedurende meerdere weken.
  • Uiterst zeldzaam (1 op 10000 gevallen): beperkt enthousiasme

7. Mogelijke tegenindicaties
Voorzichtigheid is geboden bij:

  • Mensen die lijden aan acute of chronische zuurpruimerij; of met een gekende allergie aan vrolijkheid en camaraderie.
  • Mensen die een streng dieet volgen

8. Wat te doen bij overdosering
Tot nu toe zijn er nog geen gevallen gerapporteerd van overdosering. Mocht dit zich voordoen: vraag raad aan uw apotheker!

« Older Posts