Log in

Log in

Verhalen

Bestel nu uw tickets voor het afscheidsconcert van Kalliope!

Er zijn verschillende tarieven:
VIP-kaart (enkel in De Pinte op zondag 7 juni): inleiding door Rudi Vranckx, concert en receptie: 40 euro
Rang 1-kaart: inleiding door Rudi Vranckx en concert: 30 euro
Rang 2-kaart: inleiding door Rudi Vranckx en concert met beperkter zicht: 25 euro
<25 jaar-kaarten: 20 euro.

Klik hier om uw bestelling te plaatsen

HOHE MESSE – BACH

Muzikaal afscheid …

Na 30 jaar dirigeren, grijpt Sabine Haenebalcke voor haar afscheidsconcert terug naar haar eerste en grootste muzikale liefde: Johann Sebastian BACH. Ze zal de Hohe Messe uitvoeren met haar koor Kalliope, Hilde Coppé (sopraan), Inez Carsauw (mezzo), Adriaan De Koster (tenor), Joris Derder (bariton) en het orkest Bach Consort Ghent.

… en muzikaal begin?

Toen Rudi Vranckx in 2017 zijn oproep lanceerde om muziekinstrumenten te doneren, zodat hij die kon meenemen naar het door de oorlog platgebombardeerde Mosul, aarzelde Sabine Haenebalcke geen moment en gaf de viool van haar vader een tweede leven in Irak. 

Vandaag heeft de viool een warme thuis gevonden in de handen van Mohammad. Hij draagt dezelfde passie als Piet, de vader van Sabine, in zich en geeft vioolles in Mosul aan jong en oud, man én vrouw. 

Onze missie

Kalliope wil de muziekschool in Mosul van instrumenten voorzien, zodat die verder uitgebouwd kan worden. Zo loopt het verhaal van Mohammads muziekschool verder, waar het verhaal van Kalliope eindigt. 

We hopen jullie nog een laatste maal te mogen verwelkomen!

Imagine Bach in Mosul
Afscheidsconcert Sabine / Ten voordele van Imagine te Mosul

Concerten:
– 6 juni om 20u te Gent – Christus Koningkerk, Rerum-Novarumplein.
– 7 juni te De Pinte – Sint-Nicolaas-van-Tolentijnkerk, Kerkplein 1.

Ticketverkoop:
Er zijn verschillende tarieven:
VIP-kaart (enkel in De Pinte op zondag 7 juni): inleiding door Rudi Vranckx, concert en receptie: 40 euro
Rang 1-kaart: inleiding door Rudi Vranckx en concert: 30 euro
Rang 2-kaart: inleiding door Rudi Vranckx en concert met beperkter zicht: 25 euro
<25 jaar-kaarten: 20 euro.

Bestel hier uw tickets.

Nog vragen?
Mail naar tickets@kalliopegent.be

Meer info over de uitvoerders, het goede doel en zoveel meer… klik hier

Bach – Frank Martin

Kalliope gaat opnieuw de uitdaging aan tussen klassiek en hedendaags. Bach tegenover Frank Martin.

De meesterlijke motetten van Bach:
– Jesu, meine Freude
– Komm, Jesu Komm

De dubbelkorige mis van Frank Martin.

3 pareltjes en heerlijke meerstemmigheid, 4, 6, 8 tot zelfs 10 stemmig bij momenten. Een mooie uitdaging, we zien uit om dit voor jullie te kunnen uitvoeren.

Tickets via mail: tickets@kalliopegent.be of per GSM naar +32 486 72 42 78

Onvoltooid Landschap

De dubbele uitvoering van Maarten Van Ingelgems meesterwerk “Onvoltooid Landschap” in Aalst was alweer een moment om nooit te vergeten…

Het begon eenvoudig met enkele bomen in dat Landschap. Enige alinea’s verder doken we in de zee. Een goed bevolkte zee overigens: Sabine, nooit vies van enige plastische beeldspraak, vraagt soms van haar zangers om te zingen als kwallen (= met stuwing). Wel, in die sfeer blijvend: tijdens het voorbije weekend moest Sabine kunnen dirigeren als een octopus. Zes (6!) koren die voor, opzij van en zelfs achter haar stonden, elk met hun eigen ritmes en eigen melodieën; plus een vibrafoon, slagwerk en saxofoons, probeer dat maar eens te besturen met twee handen (waarvan nog een pinkje voorbehouden voor de vertellers). Respect!

Sommige uitvoerders kwamen in militaire gevechtstenue; anderen vochten vooral vocaal, met klinkers. Er zaten rappende tweety’s in de muzikale volière, maar ook stevige helm-met-hoorntjes-stemmen op weg naar Tipperary; en af en toe het grof geschut van de kanonnen. Tussenin plots een fragiele adempauze met het magische Kerstbestand – alsof we er zelf op dat ogenblik getuige van waren; en in de finale een duidelijke opdracht van de begaafde hand van Annelies Verbeke: leef! Niet dat we die aanmoediging nodig hadden: heel de tijd bleven de innerlijke geestdrift en het elan van alle muzikanten even fel blinken als een glimmende rekrutenlaars.  Op een podium gebeuren soms onverklaarbare maar wonderlijke dingen…

Het Landschap mocht gerust onvoltooid zijn (dan kan er een vervolg komen, blijf ons uitdagen, Maarten!), maar het was alleszins rijkelijk gevuld. En onvergetelijk.

Sandrine

Onvoltooid Landschap

Het verhaal van Annelies Verbeke over het leven van Edgar en Julienne tijdens Wereldoorlog I op muziek van Maarten Van Ingelgem zal op 9 en 10 november 2018 te horen zijn in de Sint-Martinuskerk te Aalst.

Een rits koren uit de regio, zowel jeugd als volwassenen, zingt mee: Vivace en Cantala onder leiding van Frederik Meireson, Cantate Domino onder leiding van Andries De Winter, Kantilene onder leiding van Martine Vandevoorde, Kratzfuss onder leiding van Philippe Souvagie. Uit Gent horen we Kalliope onder leiding van Sabine Haenebalcke.

Haenebalcke leidde ook de creatie destijds in Kortrijk in 2014 en stond mee aan de wieg van het project. Jonas Van Thielen (Edgar) en Ella Michiels (Julienne) nemen de vertellersrol op zich. De jongens van Die Verdammte Spielerei omlijsten het geheel op sax en percussie.

Het meerkorenproject komt tot stand dankzij de gewaardeerde steun van de Stad Aalst. In 2015 was de compositie nog te horen in Genk, Edegem en Antwerpen en haalde het zelfs de 13de plaats in de Klara Top 100. Een hedendaagse koorcompositie die de harten beroert van honderden uitvoerders en luisteraars. Aanrader!

Met:

Tickets:

Requiem Brahms – terugblik

Er zijn van die momenten dat het leven absurd heerlijk uit de hoek kan komen. De laatste weken heeft Kalliope er rijkelijk geoogst.

Eind oktober werden we plots vriendelijk doch dringend gevraagd voor een gastoptreden in Nijvel. Dat zou plaatsvinden… exact… 2 (!) weken later, in de laatste rechte lijn naar onze “thuisconcerten”.

Van een timing gesproken! Maar dergelijke uitdagingen zijn gewoon te lekker om te laten liggen, toch voor een roedel bijtgrage wolfjes als Kalliope. Er kwam een snelcursus aan te pas: “in 1 stap van een zichtlezing naar een geurendeconcertuitvoering”, en zelfs de schaarse minuten repetitie ter plaatse met het multinationaal strijkersensemble en de solisten kregen we niet zomaar op een presenteerblaadje. Na de doortocht van een legertje lawaaierige bouwvakkers, ontplofte het kerkorgel in een bombarie waar the Phantom of the Opera bleek zou bij wegtrekken. Nu, dergelijke prikkels plegen Kalliope veeleer aan te porren dan te hinderen. Sabine denkt dan: “Smijt maar kapot, we zijn daar opnieuw en op dubbele sterkte”. Het werden uiteindelijk twee gave prestaties op de catwalk in Nijvel. Met dank aan de harmonieuze werken van onze Vlaamse componist Alain De Ley.

We schrijven één week verder. Een concertweekend met op de affiche het SeligeRequiem van Brahms doet iedere rechtgeaarde zanger watertanden. Vooreerst omdat er weinig rouw aan te pas komt. Brahms roept in zijn meesterwerk talloze emoties op: gaande van zaligheid, vertrouwen en hoop, over verering en tedere troost, tot aan de triomf over de duisternis, om te eindigen waar het begon: met zaligheid. Zeven weldadige gevoelens in even zoveel delen van zijn Requiem.

In dat opzicht mocht het waardig geflankeerd worden door een bijzondere compositie van eigen bodem: de Missa pro Vivis van Alain De Ley. Een ode aan ieder die geconfronteerd wordt met het doembeeld van een nakende dood, maar toch terugvecht, voor het leven kiest, en wint.

Aan deze affiche werd nog een pareltje van eigen kweek toegevoegd: de première van In Flanders Fields, gecomponeerd door Nicolas De Cock. Ter gelegenheid van onze concerten leerden beide componisten mekaar kennen, waarbij het werk van de ene belandde in de concertprogrammatie van de andere… Over een vruchtbare Vlaamse bodem gesproken.

Wat was er dan nog zo “absurd heerlijk”? Heel simpel: tijdens een van de concerten viel het licht uit. Grondig uit. Zelfs het altijd lichtende kopje van onze dirigent was niet meer waar te nemen. Maar aangezien we helemaal gemarineerd waren in de gevoelens van vertrouwen en veerkracht, deerde de duisternis ons niet – in sommige contreien zijn wolfjes nachtdieren, toch?

Eens te meer blijkt: Plus est en vous… We bleven naadloos doorgaan op de thermiek. Waarschijnlijk keek zelfs Brahms vanuit zijn liebliche Wohnungglimlachend op ons neer.

Het is dat het licht weer aanging na een paar minuten, we zullen dus nooit weten hoe ver we zouden geraakt zijn. Enkele enthousiaste koorleden hebben intussen al een suggestie voor de toekomst: een “schemerconcert”.

Blijf ons volgen!

(Sandrine)

Requiem – Brahms & Missa pro Vivis A. de Ley

banner-01

 

Noteer alvast deze data in jullie agenda. Kalliope zingt op vrijdagavond 17 november het Requiem van Brahms, samen met Toon op Toon. Alle informatie vinden jullie op de flyer.

Tenso – koorwedstrijd & creatie

Kalliope neemt deel aan de Tenso wedstrijd op 13 mei 2017. Meer informatie hier.

We zingen hierna ook samen een nieuw werk van Dirk Brossé, heel toegankelijk met mooie samenklanken. We zien er alvast naar uit. Meer informatie hier

Enkele indrukken na ons Requiem…

Hoe ons najaarsconcert tot stand kwam…

Het voorspel

Een dubbelconcert dus.

Mozart behoeft geen krans, die is gekend tot in het hele universum als we Klara mogen geloven. De andere naam, Norbert Rosseau, roept meer vraagtekens op. Uiteindelijk zal blijken dat hij een pareltje heeft gecomponeerd, maar die zit bij onze eerste kennismaking nog verborgen in een oester van het meer gesloten type.

Zo vlot als Mozarts requiem, vol sierlijke krullen, wordt ingelepeld, zo pittig blijkt de Messe des Morts à Is van Rosseau. Het stuk is een mijnenveld voor sopranen, alten, tenoren en bassen. Sabine wil ons niet zenuwachtig maken, ze moét wel.

Het verhaal achter dit zwarte pareltje is voldoende stof om een opera te vullen. De legende vertelt over een volledige stad die verzwolgen werd door de golven, als straf voor het losbandige leventje dat de inwoners leidden. Eenmaal de voetangels in de partituur overwonnen zijn, komt daar dus nog een niet zo simpele interpretatie bovenop. We moeten ons inleven in de rol van swingende kwallen, kleverige zeenimfen, verzonken kathedraalklokken, verweekte geraamten of deinende golven. Tijdens de eerste lezingen klinkt het soms eerder als een stel krijsende pauwen die in een straalmotor wordt gezogen, maar dan laat Sabine ons meestal even bekomen met een gracieus stukje Mozart. Ja, dirigeren is een ingewikkelde kunst…

Generale pauze

Concertweekends brengen altijd speciale emoties aan. Het is net alsof je plots van een mineur- naar een majeurtoonladder klimt. De vele uren repeteren smelten samen tot iets wat de belofte inhoudt van een uitvoering comme il faut. Vanuit een soort luwte, neemt de voltage ongemerkt toe, en begint Kalliope zich te aarden. Elk(e) individueel vertrouwen en zin voor verantwoordelijkheid zoekt zijn weg tussen de andere, en het geheel is sterker dan de som van de aparte koorleden.

De finale

Naarmate het publiek toestroomt, stijgt onze polsslag navenant. Op dit moment duiken soms enkele doemscenario’s op. Wat als… het licht uitvalt tijdens het concert; het podium doorzakt, er een GSM afgaat in de zaal, of, nog erger, in het koor (stel je voor!).

Niets van dat alles. Je kan een speld horen vallen als de ingetogen inleiding van de Messe des Morts à Is wordt afgerond. Dan volgen de 6 kristalfragiele delen, van de profundis helemaal tot lux perpetua.

Sabines gezicht spreekt boekdelen zonder één woord te zeggen. Als ook enkele mensen in het publiek letterlijk op het puntje van hun stoel zitten te luisteren, zijn we helemaal in onze nopjes.

In het tweede deel wordt het podium op volle sterkte benut. Het aantal zangers is verdubbeld met Altra Voce erbij, het orkest Ensemble a brengt de instrumenten in aanslag en de 4 schitterende solisten vormen de kers op de taart. Kalliopes stembanden mogen dan al verlangen naar platte rust, maar onze zieltjes zitten nog vol adrenaline en niets zo leuk als die los te laten op het laatste meesterwerk van Mozart, con eleganzia.

Waar iedere muzikant het voor doet? De vele uren werk, repeteren op een moment dat ieder ander in zijn zetel ligt,…? Dat onuitgesproken, maar collectieve gevoel: vanavond wordt het echt goed!

En dat was het ook.

Sandrine, koorlid

« Older Posts