Log in

Log in

Verhalen

We vliegen er weer in!

Het nazomert bijna, volgende week eindelijk terug temperaturen boven 24°. Perfect om terug van start te gaan.

Het belooft een druk jaar te worden. We hebben de eerste verkennende lezingen van ons repertoire voor het provinciaal koortornooi in februari 2015 al achter de rug maar een andere hoofdbrok wordt “Onvoltooid Landschap” van Maarten Van Ingelgem.

België, 1914: de loopgravenoorlog breekt het leven van vele mensen. Edgar, een kunstschilder, vertrekt naar het front en laat zijn jonge vrouw Julienne en een doek met een onvoltooid landschap achter.

Onvoltooid landschap is een nieuw gecomponeerd vredesoratorium met als centrale thema’s de tegenstellingen die eigen zijn aan elke oorlog: liefde en dood, vriendschap en haat, hoop en wanhoop …

Kalliope neemt deel aan de zijde van Altra Voce als concertkoor. De Kallikids zijn ook van de partij net zoals een paar buitenlandse koren( o.a. het universitair koor van de Sorbonne).

Na dit alles gaat Kalliope de uitdaging terug aan in het provinciale koortornooi waar we een stevige reputatie mogen verdedigen. We gaan er in elk geval volledig voor met een leuke mix en verrassend repertoire.

Mocht je nog interesse hebben in een samenwerking, om mee te zingen, om mee te werken,… Vul gerust het formulier in onder contact.

Hohe Messe – Bach

Flyer Hohe Messe

Bach’s Hohe Messe begint in onze oren te zitten.

Op zaterdagavond 24 mei presenteren we dit graag voor jullie allen.

Meer informatie op: www.hohemessebach.be, ook de kaartenverkoop kan via diezelfde website.

De plaatsen zijn genummerd, we starten vooraan, dus de eerste inschrijvingen krijgen de beste plaatsen….

Kerstconcert – 13 december 2013

affiche

Kalliope en de Kallikids slaan de handen opnieuw in elkaar.

Het wordt een heuse traditie, al drie jaar lang staan beide koren zusterlijk naast elkaar op het podium om de kerstsfeer in de zaal te brengen. Zo ook dit jaar!

De Kallikids treden als eerste aan met  een greep uit kinderkerstliederen, of zijn het kerstkinderliederen? Kom luisteren en vind het zelf uit.

Als kantelmoment brengen de Kallikids samen met Kalliope fragmenten uit ‘A Boy was Born’ van Benjamin Britten.

Aansluitend neemt Kalliope de fakkel over en voert het publiek mee doorheen Vlaanderen en Engeland.

Naast Britten passeren Holst, Tavener, Stanford en Rathbone de revue om dan in Vlaanderen bij Van Nuffel en Van Ingelgem te vertoeven.

We sluiten het concert af met een gezellig samenzijn, een babbel, een glaasje en veel ambiance.

Kinderen onder de 12 jaar mogen gratis binnen, voor jeugd tussen 12 en 18 jaar betaal je 5€, de andere kaarten kosten 10 € in voorverkoop en 12 € aan de deur. Kaarten bestellen kan via deze link of via tickets@kalliopegent.be of via 0497 71 29 73

Kalliope zingt onder de leiding van Sabine Haenebalcke,

Kallikids onder de leiding van Wouter Dubois

Aan de piano Ilse De Zutter.

Welkom…

Zoek je een koor om zelf in te zingen of wil je een koor engageren voor een concert, bij Kalliope vind je vast wat je zoekt: hoge kwaliteit, een interessant en mooi repertoire, jonge zangers, een energieke dirigent, uitstraling, passie, …

Bezoek vrijblijvend een van onze repetities, elke maandagavond van 20u tot 22u in ‘kasteel Borluut’, Kleine Gentstraat 46, 9051 Sint-Denijs-Westrem en overtuig jezelf ! Meld wel even je komst via contact

Je kan ons binnenkort aan het werk zien ter gelegenheid van de kerstconcerten op 13 december 2013 om 19.30u te Erpe-Mere en op 14 december om in de kapel van het Sint-Lievenscollege te Gent. Op 16 mei brengen we Bachs Hohe Messe in de Christus-Koning kerk te Gent. Hou onze kalender hiervoor in de gaten.

Fin de saison 2013 – fotoverslag

D’une fin d’une saison

Ik heb het altijd al een gezellige boel gevonden, die Fin de Saisons van Kalliope. Aan de hoeveelste editie men ondertussen toe is, vergeef het me, ik ben de tel al kwijt. Geheugen en ouder worden. Zoiets? Wel weet ik nog dat het begon in een achtertuintje van een Begijnhof met als voorgerecht onder meer Italiaanse Salade, geserveerd in een kerk. Kalliope is altijd al een bijzonder toegewijd koor geweest. En maagdelijk ook. De keuze voor de kerk was dan ook al even evident als de gestelde vraag welk werk van barmhartigheid er nu juist eerst vervuld zou moeten worden die middag.

Ook ik had een vraag, die in de toekomst nog veel zou weerklinken: “Waar zijn de kindjes?”. Het kinderkoor bestond nog niet helemaal of ik mocht al zoeken waar het uithing. Maar het duurde niet lang voor we elkaar vonden, vooral ook in het plezier van het samen zingen. Annelies begeleidde die allereerste repetitie op gitaar, ik op teenslippers. Een piano hadden we voor het kinderkoor toen nog niet en op teenslippers dans ik gemakkelijker. Maar dat is in dit verhaal bezwaarlijk nog terzake te noemen en bovendien droeg ik op de Fin de Saison in juni laatstleden wel al schoenen. Want na minstens 3 jaar hard werken, kan een muzikant zich die stilaan beginnen veroorloven.

Het was op deze laatste editie dat ik zag hoe groot de Fin de Saison ondertussen geworden is. Aan de identiteit is men echter altijd trouw gebleven: Gezelligheid troef en nadat men daar vorig jaar één keer was van afgeweken, dit jaar het concertgedeelte terug in een religieus gebouw. Een kapel deze keer. Geen kerk. Crisis voor iedereen. Zeer begrijpelijk. En ook geen Begijnhof, wel een school als decor. Niet slecht bekeken, denk ik dan. Ik weet immers dat er onder de Kalliopezen meer dan een paar leerkracht zijn en ook dat die zich in juni traditioneel overladen zien met examen- en verbeterwerk allerhande. Handig om dan op een vrije zondag zoveel volk in een school te hebben rondlopen, toch?

Ik mocht mijn rode balpen evenwel thuislaten, als ik mijn piano meebracht voor onze begeleidster Ilse Dezutter. Praktisch gezien maakt dit amper verschil uit: Mijn piano gaat even gemakkelijk als eender welke balpen in de grootste uit de Mercedes-stal, de E-klasse Premium 250 CDI Break van de papa van Pierre-Louis – voor wie dat iets zegt. De auto dan. Niet de papa. Die heet trouwens Jan. En dat we dat allemaal die zondagmorgen konden vaststellen al om 9u! Absoluut geen katholiek uur voor een muzikant eigenlijk. Kalliope zal eventjes niet in zijn normale doen geweest zijn, toen, bij de organisatie. Maar me daar verder vragen bij stellen, bleek mogelijk noch zinnig op dat uur.

Nog geen half uur later was ik op echter slag klaarwakker, willen of niet. Ik weet nog steeds niet goed of ik het benijd dan wel te gek voor woorden vind en ik weet ook niet hoe kinderen het in hemelsnaam doen. Maar gewoonlijk rond 7u springen die ogen open en dat lijf vrolijk uit dat bed, op de één of andere manier abrupt klaar voor de nieuwe dag. Zelf heb ik daartoe eerst een uitvoerige interactie nodig met George Clooney, wie anders? Zonder kan ik al zeker geen 20 Kids aan. Maar tijd om weg te dromen over dat perfecte kopje koffie was er niet. Daar waren de Kids. De genadeloos wakkere en gedreven Kids…

Onze deelname aan het gymgala ‘Najada’ te Deinze is naast Kontich een belangrijk hoogtepunt geweest in het voorbije werkjaar. Willem-Jan Slaats componeerde de muziek van deze show op het lijf van het kinderkoor maar vergat ogenschijnlijk om het ons daarbij gemakkelijk te maken. Zo moesten de eerste 2 strofes van het Dies Irea herhaaldelijk weerklinken tijdens de show, in het originele Latijn dan nog! Maar de KallioKids hadden de uitdaging resoluut aangenomen: Het Dies Irea kreeg een eigen leven met de historie van David en diens vrouw Sybilla, Regi en zijn zwangere vrouw Pulchra, een strijd om de troon, een spar in de natuur en 3 tuba’s waarvan we eigenlijk nog steeds niet goed weten wat die in het verhaal komen doen. En dan maar wedstrijdjes drammen houden, Kids versus dirigent. Het resultaat van het wedstrijdje nu? 3-0! Terecht feest in het koor, afgaan voor de dirigent…

Op het concert was van afgaan geen sprake! De Kids zongen betoverend mooi en het was tijdens een van de Najadamelodieën – overigens bijzonder stemmig met vocalise gedrapeerd door gelegenheidssoliste Annelies – dat me weerom die grote dankbaarheid trof die me vaak overvalt als ik met de Kids doende ben. Ik word geregeld bedankt door ouders voor wat ik met de kinderen doe. Maar wat een eer is het niet om op een bladzijde te mogen schrijven in hun levensboek – in blauw of rood of eender welke kleur? Mijn hart jubelt als een achtjarig zangertje mij aan het begin van een repetitie komt vragen of het nu Mors Stuupebit of Mors Stoepebit was, het vroeg het zich al de hele week af. Opstaan en gaan slapen met koor. En van jongs af aan, kijk eens aan.

Zelf heb ik dergelijke goeste in koor van Kalliope meegekregen. Van datzelfde Kalliope dat tijdens deze Fin de Saison verrassend uit de hoek kwam met muziek van Bach tot Nees. Helemaal geen evidente keuze nochtans, die Bach. Niet voor een koor als Kalliope en al helemaal niet als het op de H-moll messe aankomt. Maar de typische frisheid eigen aan Kalliope en die nu ook weerklonk in die paar welgekozen proevertjes bij wijze van voorsmaakje aan het publiek geserveerd, verraadt de bijzonder hoge muzikale kwaliteit waarmee het koor straks met dit integraalproject op het podium zal staan. Om naar uit te kijken dus!

Onder het aperitief op deze alweer zeer gezellige editie van Kalliope’s barbecue werd besloten hoezeer moeder- en dochterkoor wel op elkaar lijken: steeds laaiend enthousiast, voortdurend strevend naar kwaliteit en geen uitdaging is te groot. Er is het gezegde van de appel en de boom. Als Kalliope de boom is en de Kids de appel, dan vraag ik me soms af wat mijn plaats is en kan zijn in dat verhaal. Maar ver moet ik daar eigenlijk niet naar zoeken: Ik ben zelf een appel. En ik doe niets meer dan een andere appel van diezelfde boom opvangen en hem af en toe wat opblinken. En ik hoop dat nog jaren te mogen blijven doen. Maar wat mij betreft dan toch liefst niet zonder slippers. En met George.

Wouter Dubois

Van Bach tot Nees – Fin de saison 2013

Schermafbeelding 2013-05-07 om 12.37.44In voorbereiding op onze uitvoering van de h-Moll Messe van Bach (voorjaar 2014) brengen we nu al een voorsmaakje met onder andere het Dona nobis Pacem.

Verder zingen we ter nagedachtenis van Vic Nees werk van de meester zelf, onuitgegeven werk van Lodewijk de Vocht dat Vic Nees ons kort voor zijn overlijden bezorgde, en tenslotte werk van jonge componisten van eigen bodem.

Naar goede gewoonte treden de Kalliokids (o.l.v. Wouter Dubois) ook dit jaar op naast haar grote zus Kalliope (o.l.v. Sabine Haenebalcke)

Het programmaboekje vind je alvast hierbij.

De opbrengst van ons eetfestijn gaat naar de organisatie van de h-Moll Messe. We voorzien het neusje van de solistenzalm, naast een professioneel barokorkest. Breng dus gerust je buren, tantes, nonkels, neven, nichten en veel ander volk mee!

Het concert (om 11u) vindt plaats in het Sint-Lievenscollege (Zilverenber 1, Gent) op 23 juni 2013 met aansluitend een barbecue

Inschrijven voor het concert: € 5 (met inbegrepen 1 aperitief)

Inschrijven voor het de barbecue: € 15 (3 stukken vlees of 2 vegitarische stukken) € 10 voor kinderen (2 stukken vlees)

Koorweekend 2013

Een Kalliope-koorweekend hengelt dikwijls naar de status van een “grand cru classé” als het aankomt op algemene waardering. Ook deze keer was het een schot in de roos.

De ingrediënten van zo’n weekenddegustatie worden vooraf zorgvuldig uitgekiend door een handvol “bonae voluntatis” (maar het moet gezegd dat er altijd veel assistentie is voor het creatief opvullen van de vrije tijd en het even creatief leegmaken van de afwasbak).

Ten eerste heb je een goede bodem nodig met een mild klimaat. Kalliope heeft zo’n lapje gevonden in het landelijke Russeignies, net over de taalgrens. Je ziet en hoort (vooràl dat laatste) hier nog steeds meer tweevoeters dan vierwielers.

De parel blijkt echt wel goed verborgen, want jaarlijks bijt menig GPS er zijn tanden op stuk. Ziehier alvast een plannetje voor de volgende editie:

Routebeschrijving

PS er waren wel degelijk enkele dappere Kalliopezen die dit hele traject fietsend hebben afgelegd. Zingen is topsport. En zelfs de allerkleinste aanwezigen pikten de draad op.

En dan het grote werk. Een rijpe onderlaag van ervaren koorleden (een andere naam is “oude rotten”, maar die term mag ik van mijn dirigent niet gebruiken) wordt verrijkt met jong talent (uit eerste persing) en een vleugje “mazzeltof”. Twee ochtenden naeen voldoende masseren en stretchen en als alles op de juiste temperatuur is, komt de godendrank er vanzelf uit – ik heb het nu over de h-Moll Messe van Bach.

Een leek ziet dan het stereotype beeld van stug kijkende musici, die gekleed in smoking muziek spelen van componisten die al meer dan driehonderd jaar dood zijn.

Maar wij hebben de afgelopen maanden Bach leren proeven en smaken, en ontdekt dat zijn werk vol zit met fantastische melodische lijnen die dag en nacht in je hoofd blijven hangen. Stug staat niet in ons weekendwoordenboek, lachen des te meer.

(En wij repeteren op crocs.)

Evengoed, zoals Vic Nees minzaam placht te zeggen: een ontluikende componist van eigen bodem verdient ook een klankbord en Kalliope heeft daar sinds jaar en dag het voortouw in genomen. Er was dus ook tijd om een stukje close harmony te verkennen uit eigen boezem.

Spijs en drank spelen een hoofdrol in een succesvol intensief repetitieweekend. Christine en Piet schotelden ons kakelverse en gezonde kost voor, en dat is maar goed ook, want zelf diepten we meestal de andere kant van de voedingdriehoek op uit onze bagage: alles wat begint met choco is doorgaans populair, zeker als het eindigt op –toffs of –pasta.

Finaal: wie het in zijn vingers heeft, doet het. Iemand die met een onblusbaar elan uit al deze ingrediënten de fraaie grand cru kan distilleren. Die onze kleine “identiteitscrisisjes” in de repetities kan relativeren (zoals wanneer wij middenin de h-Moll Messe plots gingen zingen van “I love coffee, I love tea”). Iemand die met een frisse geest na 40 jaar nog steeds zelf nieuwe dingen ontdekt in die respectabele Bachpartituur (confiteor …kukelekuuu!)…

 

Voilà, het heeft gesmaakt. We kijken al uit naar de volgende editie.

Sandrine

Fotoverslag koorweekend 2013

 

 

 

Vic Nees

 

Vic Nees heeft voor Kalliope veel betekend, zo gaf hij vorig jaar zijn filosofenfontein nog aan ons om dit vorm te geven. Op het vorige koorweekend was hij zelf nog aanwezig om dit werk uit de doeken te doen en er zijn eigen vorm in te steken. Dit werk brachten we graag op ons fin de saison 2012. Bij deze willen we Vic ook eer toebrengen voor zovele mooie werken die hij geschreven heeft.

In memoriam

Newer Posts »« Older Posts